No longer slaves

De uittocht uit Egypte en de doortocht door de Schelfzee.

God leidt ons uit ons eigen ‘leventje’ naar het Leven wat Hij voor ons bedoeld heeft.

In vertrouwen op Hem de dagen/jaren leven die wij van Hem krijgen. ‘Geen slaaf van de angst’ zijn, maar Gods waarheid over ons leven aanvaarden, in overgave leven voor Hem. ‘Ik ben een kind van God’. Dat geeft moed en kracht

Uittocht

Bloedstollend is de nacht waarin de tranen vloeien

voor wie wordt omgebracht.

De engel is beslist de doodsklokken gaan luiden;

de oudste wordt gewist.

 

Egyptes jammerklacht bevrijdt de slaaf van boeien

en farao van macht.

Het brood is ongegist en bitter zijn de kruiden

heel  haastig opgedist.

 

De staf vast in de hand, met gordel en sandalen

richting beloofde land.

De Rietzee in het zicht: splijtzwam en sterk obstakel.

Maar Mozes krijgt groen licht.

 

Het teken aan de wand zal nu het lot bepalen

van stad en ommeland.

De vijand raakt ontwricht; de zee blijkt een debacle:

een goddelijk gericht.

 

Nu sluiten zich de rijen. God trekt zijn eigen plan

dat leidt naar Kanaän.

Gebondenen  zijn vrijen. Het paasfeest is ophanden

voor Jan en alleman.

 

Janssien Deijl

Januari: de uittocht uit Egypte

In het bijbelboek Exodus (“uittocht”), hoofdstuk 7 t/m 15 vinden we het verhaal dat door de Bosschenaren op de zesde plaats is gekozen.

Vanuit het verhaal van oktober weten we inmiddels dat Gods volk in Egypte in slavernij leeft. God roept Mozes op om Zijn volk uit Egypte weg te leiden. In hoofdstuk 7 lezen we dat de farao het volk niet wil laten gaan. Dan grijpt God in: Hij straft de Egyptenaren met 10 plagen. Dan pas mag het volk vertrekken. Maar als ze nog maar net weg zijn, komen de Egyptenaren achter ze aan. God grijpt opnieuw in: Hij laat het Egyptische leger verdrinken in de Rode Zee, vlak nadat Hij Zijn volk er veilig doorheen heeft geleid.

Lees het indrukwekkende gedicht van Janssien Deijl over de uittocht.